AZƏRTAC xaricdə yaşayan və fəaliyyət göstərən azərbaycanlı həmvətənlərimizlə bağlı müsahibələr silsiləsini davam etdirir. Budəfəki müsahibimizin qəhrəmanı pianoçu Gülçin Aslanovadır. O, Almaniyada yaşayır, pedaqoji fəaliyyətlə məşğul olur və konsert proqramları ilə çıxış edir.

Pianoçu Bakıda anadan olub. Bülbül adına Xüsusi Musiqi Məktəbini bitirib, daha sonra fortepiano ixtisası üzrə professor Fəridə Quliyevanın sinfində təhsil alaraq Bakı Musiqi Akademiyasını başa vurub. Ardınca Rafiq Quliyevin rəhbərliyi ilə assistentura-stajorluq keçib. Sonralar Robert Şumanın erkən fortepiano əsərlərinə həsr olunmuş dissertasiya müdafiə edib.

O, Almaniya və İtaliyada, o cümlədən Tübingendə DAAD təqaüdçüsü kimi peşəkar bacarıqlarını təkmilləşdirib. İtaliyanın Siena şəhərində yerləşən “Accademia Chigiana”da magistr kurslarında iştirak edib. Beynəlxalq müsabiqələrin finalçısıdır.

Gülçin Aslanova Almaniya və İtaliyada, o cümlədən pianoçu Nigar Sultanova ilə fortepiano duetinin tərkibində konsert proqramları ilə çıxış edir. 2025-ci ildə Britaniyanın “Sheva Collection” leybli üçün Robert Şuman və Fikrət Əmirovun əsərlərindən ibarət solo CD yazdırıb. Layihə Azərbaycan Diasporuna Dəstək Fondunun və “Steingraeber” fortepiano manufakturasının dəstəyi ilə həyata keçirilib.

– Gülçin xanım, Bakıya tez-tez gəlirsiniz. Həmvətənlərlə əməkdaşlıq edirsinizmi?

– Mən 2002-ci ildən Almaniyada yaşayıram və işləyirəm. Buna baxmayaraq, müntəzəm olaraq Bakıya gəlirəm. İldə bir-iki dəfə səfər etməyə çalışıram və bu günə qədər şəhərlə həm şəxsi, həm də peşəkar baxımdan sıx əlaqə saxlamışam. Müasir texnologiyalar – sosial media, ani mesajlaşma tətbiqləri və videozənglər bu əlaqələri qorumağı xeyli asanlaşdırıb.

Almaniyaya köçəndə 27 yaşım var idi və artıq Bakıda peşəkar əlaqələr qurmuşdum. 2003–2005-ci illərdə Ştutqart Ali Musiqi və İfaçılıq Sənətləri Universitetində təhsil almışam. Həmin dövrdə vokalist Fəridə Məmmədova ilə fəal əməkdaşlıq etmişəm. O, bir neçə dəfə Almaniyaya gələrək ustad dərslərində və Maks Reger adına Beynəlxalq Lied müsabiqəsində mənimlə birlikdə iştirak edib. Biz finala çıxaraq diplom qazanmışıq.

Bəstəkar Xədicə Zeynalova ilə yaxın və səmimi münasibətlərimiz var. Onun fortepiano əsərlərini ifa etmişəm, 10 prelüd və variasiyadan ibarət silsiləni yazdırmışam (YouTube-da mövcuddur). Həmçinin onun “In memoriam Johann Wolfgang von Goethe” vokal əsərinin fortepiano versiyasını konsertdə ifa etmişəm.

Bariton Ruslan Əliyevlə də əməkdaşlıq etmişəm – birlikdə çıxışlar etmişik və uzun illərdir dostluq edirik. Pianoçu Emin Zeynalovla da sıx əlaqədəyəm; o, disk üzərində iş zamanı mənə böyük dəstək göstərib.

Təxminən iyirmi il əvvəl təsadüfən Nigar Sultanova ilə rastlaşdıq. Məlum oldu ki, eyni məktəbdə oxumuşuq və Almaniyada bir-birimizə çox yaxın yaşayırıq. Birlikdə fortepiano dueti yaratmaq qərarına gəldik və o vaxtdan müntəzəm olaraq çıxış edirik. Bu ilin mart ayında “Baxdan Dvorjaka qədər: dörd əl üçün fortepiano musiqisi” adlı geniş proqramla konsert verdik.

– Almaniya və İtaliyada çıxış edirsiniz. Azərbaycan musiqisinə yer verirsinizmi?

– Proqramlarıma müntəzəm olaraq Azərbaycan musiqisini daxil edirəm. Üzeyir Hacıbəyli, Fikrət Əmirov, İsmayıl Hacıbəyov, Musa Mirzəyev və Xədicə Zeynalovanın əsərlərini ifa etmişəm.

2025-ci ilin yayında İtaliyada solo konsert verdim. Proqrama Robert Şuman və Fikrət Əmirovun əsərləri daxil idi. Əmirovun musiqisi tamaşaçılar tərəfindən xüsusilə isti qarşılandı. Dinləyicilər onun musiqisini ifadəli və hətta “kinematoqrafik” kimi dəyərləndirdilər.

Şagirdlərimi də Azərbaycan musiqisi ilə tanış edirəm. Dərslərdə Qara Qarayevin pyeslərinə, İsmayıl Hacıbəyovun uşaq əsərlərinə və Fikrət Əmirovun miniatürlərinə müraciət edirik. Bu əsərlər həm uşaqlar, həm də böyük şagirdlər tərəfindən maraqla qarşılanır.

– Azərbaycan fortepiano məktəbinin metodologiyasını dərslərinizdə tətbiq edirsinizmi?

– Əsas musiqi təhsilimi Azərbaycanda almışam və müəllimlərim bu baxımdan böyük rol oynayıb. Məktəbdə müəllimim Səidə Mövsümzadə olub – o, yalnız musiqi deyil, həm də mənəvi dəstək verib.

Konservatoriyada Fəridə Quliyevanın sinfində oxumuşam, assistentura-stajorluğu isə Rafiq Quliyevin rəhbərliyi ilə keçmişəm. Bu müəllimləri Azərbaycan fortepiano məktəbinin nümayəndələri hesab etmək olar. Lakin bu məktəb ümumilikdə Avropa musiqi ənənələri ilə sıx bağlıdır.

Pedaqoji ənənələr bir-birinə bağlıdır. Məsələn, müəllimlərim Moskva Konservatoriyasında təhsil alaraq rus fortepiano məktəbinin təsiri altında olublar. Ümumilikdə isə bütün fortepiano məktəblərinin kökləri vahid Avropa mədəniyyətinə gedib çıxır.

Almaniyada işləyərkən görürəm ki, musiqi təhsili sistemi fərqli qurulub. Burada təhsil daha çox ümumi inkişafın bir hissəsi və ya hobbi kimi qəbul edilir. Tələbələrin səviyyəsi fərqlidir və yanaşma daha fərdidir. Mən isə dərslərimdə Azərbaycanda öyrəndiyim ənənələri tətbiq edirəm.

– 2025-ci ildə yazdırdığınız CD-də Şuman və Əmirovu seçməyinizin səbəbi nə idi?

– Diskdə Robert Şumanın “Davidsbündlerlərin rəqsləri” silsiləsi və Fikrət Əmirovun “12 miniatür” əsəri yer alıb.

Bu layihə “Sheva Collection” leyblinin təşəbbüsü ilə yarandı. Həmçinin Azərbaycan Diasporuna Dəstək Fonduna və “Steingraeber und Söhne” şirkətinə dəstəyə görə minnətdaram.

Şumanın bu silsiləsi həyatımda xüsusi yer tutur. Tələbəlik illərində bu əsər üzərində işləməyə başladım və onun vasitəsilə Şuman yaradıcılığını dərindən öyrəndim. Bu maraq məni alman dilini öyrənməyə və nəticədə Almaniyaya gətirdi.

Bir ifaçı kimi Avropa musiqisini Azərbaycan musiqisi ilə birləşdirmək mənim üçün vacib idi. Bu iki silsilə arasında daxili bir əlaqə hiss edirəm.

Əmirovun musiqisi isə xüsusi ifadə gücünə malikdir. Onun melodiyalarında səmimiyyət və daxili işıq var – bu musiqi sanki ürəkdən ürəyə axır.

Disk hələ rəqəmsal şəkildə yayımlanmasa da, artıq ilk rəy pizzicato.lu saytında dərc olunub və tənqidçi xüsusilə Əmirovun musiqisini vurğulayıb.